De repetitie van 21 maart

Zo, de tweede repetitie is weer voorbij. Ik moet zeggen, wel weer een geslaagde avond, waarop weer van alles te beleven viel. Het begon al gelijk toen ik het repetitielokaal binnenkwam. Afgelopen zondag had ik een meisje gesproken, die wel interesse had in Kiekeboe en me vertelde dat ze wel wilde gaan blazen. Mijn standaard reactie is dan: Kom maar naar de repetitie op woensdag en dan zien we wel verder. Omdat je in de muziekwereld deze dingen wel vaker meemaakt, ben ik nogal sceptisch in dat soort dingen. Eerst zien dan geloven!
Maar… tot mijn grote verbazing zat ze inderdaad aan de bar te wachten toen ik naar de repetitie kwam. Nadat ik haar had begroet, zei ik ook tegen haar dat ik verbaasd was om haar te zien, omdat ik het eerlijk gezegd niet helemaal had verwacht. Daarna vroeg ik haar welk instrument dat ze graag zou willen bespelen, omdat ze aan had gegeven hier nog niks van af te weten. Tuba, was het antwoord. Oke… dan zullen we dat eens gaan proberen. Na een beetje uitleg probeerde ze er geluid uit te krijgen. Maar dat viel toch wel tegen. Gelukkig was er ook een trompetiste. En omdat die zich normaal ook bezig houdt met de lessen, riep ik haar erbij. Vervolgens hebben we geprobeerd om het meisje geluid te laten produceren op een trompet. Echt succesvol was deze actie ook niet. Maar niet getreurd. Instrumenten zat. Het volgende dat we probeerden, was mijn saxofoon. En ja, dat ging goed. En het meisje gaf ook aan dit wel leuk te vinden om te gaan doen. Dus kunnen we gelukkig weer een nieuwe saxofoniste gaan opleiden en verwelkomen binnen de groep.

De gezamelijke repetitie verliep ook heel voorspoedig. Het eerste uur hebben we besteed aan 2 nieuwe muziekstukken. Onder het motto: Noten krijgen, noten spelen. Dus een nieuw stuk uitdelen en gewoon eens proberen hoever dat we komen. Bij het eerste nummer, "de Woonboot" ging het eigenlijk best goed. Mijn mening is, dat de muzikanten veel meer kunnen dan ze zelf denken. Na een paar keer opnieuw starten, kwam bijna iedereen spelend tot onderaan het blad. Niet verkeerd toch? Als je het blad net onder je neus hebt gekregen. Bij het tweede stuk ging het iets moeilijker. Dit is een medley van Amerikaanse westernliedjes en ik heb bij dat stuk bewust geen titels van de liedjes vermeld, zodat er echt van noten geblazen moet worden. Hierbij verliep dus de start iets moeilijker, maar toen iedereen in de gaten kreeg, welke liedjes er in verwerkt waren ging ook dit hele blad best goed voor een eerste keer. Maar we hebben geen haast, dus werken we hier binnenkort weer verder aan. Nu is het zaak om de stukken thuis eens door te lezen, of te oefenen.

Na de pauze was het weer tijd om aan het bestaande repertoire te gaan werken. We hebben vooral stukken doorgespeeld, waarin tempowisselingen zijn verwerkt. Hier moet even wat extra aandacht aan besteed worden, omdat we met "nieuwe" slagwerkers binnen de groep zitten, die met dit soort grappen nog niet zoveel ervaring hebben. Gelukkig was er een collega-muzikant, die ook druminstructeur is, komen kijken bij de repetitie. Deze bood gelijk onze slagwerkers een helpende hand, zodat we tijdens de repetitie met bestaande stukken al gelijk leuke stunts uit konden halen.
Kortom: Er is weer zeer productief gerepeteerd door iedereen.

Na de repetitie heb ik nog een half uurtje aandacht besteed aan onze nieuwe saxofoniste. Toen we op gingen ruimen was ze zelfs in staat om een hele toonladder te produceren op haar sax. Een veelbelovende start dus.

Zoals gewoonlijk wordt er na de repetitie nog gezamenlijk wat gedronken en gekletst. Het gesprek liep uit op een komend optreden. Dit zijn havenfeesten, en omdat daar natuurlijk schippers zijn, willen we daar ook wat speciale en gezellige muziek voor spelen. Nu had ik het idee opgevat om een medley te maken van Nederlandse liedjes en daarvoor had ik een vijftal titels op een kladje geschreven. Alleen blijkt de hele kapel te horen bij de afdeling werkverschaffing, want mijn kladje werd in beslag genomen en voordat ik met mijn ogen had geknipperd, had de groep mijn vijf titels veranderd in een vijftiental titels. Ik kon het doen met de mededeling: "Schrijf daar maar wat van, dan hebben we wat te spelen". Ik kon alleen maar melden dat je dan een medley van zo'n kwartier tot twintig minuten krijgt. "Maakt niet uit, moet kunnen" was het antwoord. Dus ik heb de komende tijd weer huiswerk.
Ik vond het wel een leuke actie. Iedereen had tenslotte meegedacht.
Wordt vervolgd…